ว่างจัด.....
เปิดเทอมใหม่ๆก็เงี้ย....
= =" เด๋วอีกซักสองสามเดือนก็คงต้องดองต่อไป
......
.....
...
.
คำเตือน - เอนทรี่นี้ยาวไปหน่อย สะสมนานไป ถ้าว่างๆค่อยมาอ่านก้ได้ 55+
เรื่องที่หนึ่ง: Rubik's Cube
คิดว่าหลายๆคนคงรู้จัก
.....ปิดเทอมว่างจัด เอามานั่งบิดทั้งวัน
แล้วมันก็ฟลุ๊คทำได้!!!
เลยเกิดอาการคลั่ง 55+
ตอนนี้ปล่อยเชื้อไปหาคนในบ้านและเพื่อนๆอีกไม่กี่คน
.....ว่ากันด้วยเรื่องรูบิค
บางคนแก้มันได้ด้วยเวลาแค่แค่ไม่กี่วิ
แต่บางคนก็จับมันดยนทิ้งแล้วเอามาประกอบใหม่ 55+
....ถ้าจับหลักมันได้ก็จะไม่ยากอะไรมากมาย
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าหลัก......คือ?
............ตอนนั้นดูหนังThe Pursuit of Happyness
วิล สมิธ ตัวเอกของเรื่องเล่นรุบิคได้อ๊ะ
ดูแล้วก้ได้หลักการแค่ว่า....ชิ้นที่อยู่ตรงกลางจะอยู่ที่เดิมเสมอ
อืม.................ลองทำดู
ส่วนวิธีอื่นๆที่ค้นๆมาได้ก็
ที่เดียวก็คงทำได้แล้วมั้ง
มันเป็นสูตรสำเร็จให้เราเลย
แต่เล่นแบบนี้มันจะไม่หนุกนะเคอะ 55+
เอาเป็นว่าจบๆมันไป ไอ้เราเองก็ทำด้วยตนเองได้แค่ครั้งเดียว 55+
เรื่องที่สอง: ถาปัตย์ VS แพทย์ อีกครั้ง...
สุดท้ายก็กลับมาลังเลใหม่.....
ตั้งแต่แตงโมกะพูรถล้มวันนั้น
ก็รู้สึก.......อยากเรียนแพทย์ขึ้นมา?
เริ่มรู้ว่ามันเป็นอาชีพที่จำเป็น
ซึ่งเราเองก็พอจะไปทางนี้ได้
......
แต่....มันอาจจะไม่ได้เต็มที่ของเราก็ได้...
อันนี้ก็ไม่รู้
ปกติถ้าได้ทำอะไรก็จะทำเต็มที่อยู่แล้ว
.....
เปรียบกับสถาปัตย์
อืม...ชอบวาดรูป...แต่เหมือนจะไม่เกี่ยวซะโดยตรงหรอก
ทีแพทย์ยังไม่เห็นตั้งเงื่อนไงว่าชอบผ่าศพ ไรทำนองนี้เลย = ="
วาดรูปตอนนี้ก็เรียนๆไป
....เกรดก็ต้องปั่นต่อไป
....มามองอีกทีแล้ว
..............ทั้ง2สองอย่างนี้
.........................เค้าไม่ได้อยากเป็นมันจริงๆ
.........................แต่เค้าก็ไม่ได้เกลียดมันเช่นเดียวกัน........
...........................................แต่เพื่อพ่อ ...แม่ ..คนอื่นๆ
.................................................................ถ้าให้เค้าเลือกเพื่อตัวเค้าเอง...เค้าจะเลือก.......ดนตรี
อืม.....
"เค้ารักดนตรี"
แต่เค้ารู้ว่าถ้าเลือกไปเรียนดนตรี......คงมีคนช็อกไปหลายคนทีเดียว = ="
และแน่นอน..........ตอนนี้มันสายไปซะแล้ว 55+
สุดท้ายก็เลยเหลืออยู่ 2 ทาง
ถาปัตย์ VS แพทย์!!!
ติดไหนก็เรียนนั่นแหละว้า
ถ้าไม่ติดก็กลับมาขายของนี่แหละ 55+
เริ่มรู้สึกว่ามันยาว..................
อีกซักเรื่องนึงละกัน
เรื่องสุดท้าย
.........เคยรู้สึกมั้ยว่ามิตรภาพ..............
......................................................
............."มันหนักอึ้ง"........................
......................................................
แต่บางครั้ง......................................
......................................................
.............."มันกลับเบาบาง"...............
......................................................
.....จนเหมือนกับว่าจะลอยหายไป.......
ก็อย่างว่าแหละ
..........................มันเป็นแค่ " ค ว า ม รู้ สึ ก "......................
ถ้าจะถามว่าจริงๆแล้วมันเป็นยังไง
ที่จะสัมผัสมันได้..............อยู่ที่ " ใ จ ".........ไม่ใช่ " ร่ า ง ก า ย "
ปล. ปล่อยไว้อย่างนี้....ดีแล้วหรอ?
ก็ไม่รู้นะว่าคิดยังไง
แต่......อย่าให้มันค้างคา
"ความรู้สึก" ปิดได้ แต่ลืมไม่ได้หรอก
เค้าไม่อยากให้เรื่องทั้งหมด
เกิดขึ้นโดยที่สาเหตุคือ
" ไ ม่ รู้ "
ถ้าไอ่สาเหตุ" ไม่รู้ " มันจะทำให้คนดีๆสองคนแตกกันได้เนี่ย....
"ไม่ใช่เรื่อง"
เค้าคงทำได้แค่นี้แหละ
..............ถ้าพูดไรผิดก็ขอโทษด้วย แต่นี่ด้วยความปรารถนาดี...................
(ปล ยาว คอดๆๆๆๆๆๆๆ)
(ขออีก1ปล. รักทุกคนนะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับของขวัญ+การ์ด+เค้ก มากๆ ..ช้าไปมั้ยหนอ...)
ขอให้มีความสุข